Tip 2 Diyabetli Tüm Çocuklarda Obezite Yoktur: Ebeveynlerin Bilmesi Gerekenler
- Son zamanlarda yapılan bir çalışmada, tip 2 diyabetli 4 çocuktan 1’inin tanı anında obezite olmadığı bulunmuştur.
- Mevcut tarama yöntemleri, tip 2 diyabet riski daha yüksek olan bazı çocukları kaçırıyor olabilir.
- Tarama kılavuzları, ailede diyabet öyküsü, ırk ve etnik köken ve hamilelik sırasında diyabet hastası olan bir çocuğun annesi de dahil olmak üzere tip 2 diyabet için diğer risk faktörlerini göz önünde bulundurur.
Çocuklarda ve gençlerde tip 2 diyabet oranları yetişkinlerden çok daha düşük olmasına rağmen, 2000’li yılların başından bu yana gençler arasında vakalarda keskin bir artış olmuştur.
Bu durum, hücreler insüline normal tepki vermediğinde ortaya çıkar. Bunun için risk faktörlerinden biri aşırı kilo veya obezitedir.
Bu nedenle Amerikan Diyabet Derneği, aşırı kilo veya obezitesi olan ve ayrıca hastalık için bir veya daha fazla başka risk faktörüne sahip olan 10 yaş ve üstü çocuklarda tip 2 diyabet taramasını önermektedir.
Bununla birlikte, yakın tarihli bir çalışma, tip 2 diyabetli 4 çocuktan 1’inin tanı anında obeziteye sahip olmadığını bulmuştur.
Bu, mevcut tarama yöntemlerinin, tip 2 diyabet riski daha yüksek olan bazı çocukları ve gençleri kaçırabileceğini düşündürmektedir.
Sonuçlarımıza dayanarak, “diyabetli olabilecek, ancak mevcut vücut kütlesi merkezli taramada göz ardı edilen normal vücut kitle ölçümlerine sahip bir alt grup çocuk olması muhtemeldir,” McMaster Üniversitesi Pediatri Bölümü’nde doçent olan yazar Dr. M. Constantine Samaan ve Hamilton, Ontario’daki McMaster Çocuk Hastanesi, Healthline’a anlattı.
Tarama kılavuzları, ailede diyabet öyküsü, ırk ve etnik köken ve hamilelik sırasında diyabet hastası olan bir çocuğun annesi gibi tip 2 diyabet için diğer risk faktörlerini göz önünde bulundurur.
Samaan, “Ancak, çocuklar fazla kilolu olmadığında bu faktörlerin her zaman göz önünde bulundurulmaması muhtemeldir” dedi.
Sonuçların ayrıca, çocuklarda ve gençlerde tip 2 diyabeti yönlendiren mekanizmaların – vücut kütlesi dışında – daha derin bir anlayış geliştirmeye ihtiyaç duyulduğunu da öne sürdüğünü söyledi.
Samaan, bu bilginin, “çocuklarda tip 2 diyabetin karmaşıklığını yakalayan algoritmalar kullanarak” çocukları tip 2 diyabet ve prediyabet için taramanın yeni yollarını geliştirmek için kullanılabileceğini söyledi.
“Bu modellerin neye benzediği devam eden bir çalışma” dedi.
Yeni çalışmada, Samaan ve meslektaşları, çocuklarda ve gençlerde obezite oranlarına bakan birden fazla ülkeden 53 önceki çalışmanın sonuçlarını birleştirdi.
Bu meta-analiz, bilindiği gibi, tip 2 diyabetli çocukların ve gençlerin yaklaşık dörtte üçünün obeziteye sahip olduğunu göstermiştir.
Çalışma 15 Aralık’ta tıp dergisinde yayınlandı. JAMA Ağı AçıkGüvenilir Kaynak.
Yeni araştırmaya dahil olmayan Aurora’daki Colorado Çocuk Hastanesi’nde pediatrik endokrinoloji alanında doçent olan Dr. Megan Kelsey, çalışmada tip 2 diyabetli gençlerin çoğunluğunun hala obeziteye sahip olduğuna dikkat çekti.
Geri kalanların çoğunun aşırı kilo aralığında bir vücut kitle indeksi (VKİ) olduğunu söyledi.
Bununla birlikte, aşırı kilolu ve normal kilo oranları, Samaan ve meslektaşları tarafından gözden geçirilen çalışmalar arasında büyük farklılıklar göstermiştir, bu nedenle normal kilolu kaç çocuğun tip 2 diyabeti olduğu açık değildir.
Yine de, “bu çalışma, kilo mücadeleleri ve [tip 2] diyabet ile ilişki hakkında bildiklerimizi doğruluyor – aşırı kilolu veya obeziteli gençleri büyük ölçüde etkilediğini” söyledi Kelsey Healthline’a.
Yeni çalışma ayrıca, tip 2 diyabetli 10 erkekten yaklaşık 8’inin obeziteye sahip olduğunu, 10 kadından 6’sının ise obeziteye sahip olduğunu buldu.
Normal kilolu bazı çocukların neden tip 2 diyabet geliştirdiğine gelince, Samaan, bazılarının insülin üretiminin veya yanıtının bozulmuş olabileceğini söyledi.
“Asya’dan insülin üretimi azalmış çocukların alt gruplarının çalışmalarından [bununla ilgili] bazı kanıtlar var” dedi ve bu alanda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu da sözlerine ekledi.
Tip 2 diyabet taramasının amaçlarından biri, komplikasyonlar ortaya çıkmadan önce, hastalığın seyri sırasında erken yakalamaktır.
Kelsey, çoğu zaman, semptomlar ortaya çıkmadan önce tip 2 diyabetin tespit edildiğini söyledi. Bununla birlikte, ortaya çıkan en erken semptomların genellikle artan susuzluk ve idrara çıkma olduğunu söyledi.
Acil tıbbi yardım gerektiren daha ileri tip 2 diyabet belirtileri arasında şiddetli karın ağrısı, kusma, hızlı nefes alma ve açıklanamayan kilo kaybı yer alıyor.
Samaan, tip 2 diyabetin, kandaki anormal lipit seviyeleri, yüksek tansiyon, obstrüktif uyku apnesi, yağlı karaciğer hastalığı ve kızlarda polikistik over sendromu dahil olmak üzere obezitenin yanı sıra diğer tıbbi durumlarla da ilişkili olduğunu söyledi.
“Bu hastalar için, tip 2 diyabet tanısını düşünmek ve taramak önemlidir” dedi. “Aileler en iyi yaklaşımı değerlendirmek için sağlayıcılarına danışabilirler.”
Tip 2 diyabet, 2002 ve 2015 yılları arasında çocuklar ve gençler arasında nispeten nadir ve ergenlikten önce nadir görülürken, bu yaş grubu arasında tip 2 diyabet oranı artmıştır. her yıl yaklaşık% 5Güvenilir Kaynak, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre.
Buna ek olarak, bir grup araştırmacı, COVID-19 pandemisi sırasında çocuklar ve gençler arasında tip 2 diyabette dik bir artış olduğunu belgelemiştir. Bu artışın nedenleri belli değil.
Kelsey, bu durumun çocuklarda ve gençlerde tedavi edilmesinin yetişkinlerden daha zor olma eğiliminde olmasına rağmen, tip 2 diyabet için risk faktörleri olan gençlerin çoğunun çocukluk döneminde bunu geliştirmeyeceğini söyledi.
Yine de, “risk altındakilerde bile, genç yaşta [tip 2] diyabeti kimin geliştirip geliştirmeyeceğini nasıl ayırt edeceğimizi bilmiyoruz” dedi.
Bununla birlikte, sağlıklı bir yaşam tarzı ve sağlıklı BMI sürdürmek, tip diyabet riskini azaltmaya yardımcı olabileceğini söyledi.
Buna ek olarak, şu anda Amerika Birleşik Devletleri’nde planlanan büyük bir çok merkezli araştırma çalışmasının, kimin tip 2 diyabet geliştirme riski altında olduğu ve neden daha yüksek olduğu konusunda daha iyi bir anlayış sağlaması gerektiğini söyledi.
“Bu, gelecekte önleyici stratejileri daha iyi tasarlamamıza yardımcı olmalı” dedi.
